2008/04/16 ทัวร์หัวหอม อิน เจแปน with Tohoshinki # วันที่ 6
posted on 10 May 2008 00:28 by undertheworld in Saku-TripsNagoya Station - Nagoya Hall
วันนี้โปรแกรมเที่ยวกระจัดกระจายมาก ก็เลยแบ่งกันไปเป็นกลุ่มๆ แล้วแต่ว่าใครอยากไปไหน
ส่วนใหญ่จะไปโอซาก้ากัน แล้วก็ไปตามรอยยุนแจ หาร้านข้าวแกงกะหรี่ที่ยุนแจไปกินตอนเดินสายโปรโมทอัลบั้ม 3
จริงๆ แล้วสาคูก็อยากไปนะ แต่เมื่อยตัวและขี้เกียจมากมาย ก็เลยตกลงกับเมรีและอุนโซ ว่าจะไปเตร่ที่ปราสาทนาโงย่า แล้วก็เข้าฮอลล์กันเลย
แต่โปรแกรมเที่ยวนาโงย่าช่วงเช้าของเราสามคนก็ล่มไม่เป็นท่า เพราะคุณป้ามหาภัยนั่นคนเดียว T^T
ตอนนั้นเป็นเวลาสายๆ ...
พวกเราสามคน ซึ่งออกเที่ยวช้าที่สุดในกลุ่ม ลงมาข้างล่าง ก็เจอคุณป้าดูแลเรียวกัง (คุณป้ามหาภัยของพวกเรา) มายืนดักไว้ไม่ให้ออกไปไหน
บอกว่าพวกกลุ่มที่มาพักทีหลังน่ะ คืนนี้ไม่มีที่ให้นอนแล้วนะ ขนของลงมาเช็คเอาท์ด่วนๆ
อ้าว~~~ ปร้าขา ไหนทีแรกบอกว่าจะมีห้องคืนสุดท้ายให้หนูยังไงล่ะ ทำไมมาไล่กันอย่างนี้ ~!!!!
เถียงด้วยภาษามือกันไปอีกนิด ป้าก็บอกว่าเลือกเอา ว่าจะเช็คเอาท์ตอนนี้ ขนของออกไปเลย รึจ่ายค่าห้องคืนสุดท้ายเป็นเงินสดแล้วถึงจะอยู่ต่อได้
อ้าว~~~ (อีกรอบ) ตกลงว่าจริงๆ ก็มีห้องให้เรา แต่เล่นแง่จะเอาเงินสด...ใช่มั๊ยเนี่ย?
อ้อ สาคูไม่ได้บอกเนอะ ว่าค่าที่พักสามคืนแรก พวกเราใช้บัตรเครดิตหมดเลย สงสัยเงินสดป้าแกจะขาดมือสินะ...
เอ้า ไม่อยากคิดอะไรมากแล้ว ขี้เกียจหาที่นอนใหม่ด้วย ถึงจะโมโหก็เถอะ แต่จ่ายเงินก็ได้ เชอะ
ว่าแต่จะบอกป้าแกยังไงดีล่ะ????
เรื่องที่ลำบากที่สุดในการเถียงกับป้า ก็คือกำแพงภาษา เพราะสามคนที่อยู่ตรงหน้าป้านี้ พูดภาษาญี่ปุ่นไม่ได้เลย
ส่วนตัวป้าเองนั้น ก็พูดภาษาอื่นไม่ได้เลยนอกจากภาษาญี่ปุ่น ถ้าจะพูดภาษาอังกฤษกับป้า ต้องพูดเป็นคำๆ ห้ามมีตัวเชื่อม ห้ามพูดเป็นประโยค ไม่งั้นป้าจะดุเราเสียงดัง
คือป้าก็หน้าดุด้วยตัวเองอยู่แล้ว จะมาพูดดุเสียงดังอีกทำไมก็ไม่รู้ คนเกียวโตโดยพื้นฐานก็พูดเสียงกระโชกโฮกฮากอยู่แล้วด้วย น่าตกใจชะมัด จะเถียงสู้รึก็ไม่รู้เรื่องกัน สาคูโดนดุไปหลายดอกอีกต่างหาก ฮึกฮึก
เราหาทางคุย ตกลง ต่อรอง กับป้าจนเหนื่อยใจ โทรหาเพื่อน เพื่อนก็ดันเปิดโทรศัพท์ระบบสั่น จนไม่รู้ว่ามีคนโทรเข้า
ทำยังไงดี ทำยังไงดี...
พานิค พานิค...
ลองโทรไปการท่องเที่ยวไทยประจำเกียวโต ซึ่งเจ้าหน้าที่ที่พูดภาษาไทยไม่ได้ ก็ไม่ได้ให้ความช่วยเหลือใดๆ
สุดท้ายก็ลองเสี่ยงโทรไปสถานกงสุลไทยในเกียวโต พอมีคนรับสาย เราก็ถามเค้าด้วยภาษาไทยทันที
"มีเจ้าหน้าที่ที่พูดภาษาไทยได้มั๊ยค๊า??"
"..ครับ มีอะไรให้ช่วยมั๊ยครับ?"
"..โฮฮฮฮฮฮฮฮอ เค้าเจอคนพูดภาษาไทยแล้ววววววววว"
"..เอิ่ม..."
หลังจากนั้นเราก็เลยให้เค้าช่วยสื่อสารกับป้ามหาภัย พอป้าเข้าใจเจตนาของเราว่าจะจ่ายเงินให้ป้านะ แกก็ยิ้มหวานเลย น่ากลัวและน่าขนลุกมากๆ จากที่เมื่อกี้ดุกระโชกโฮกฮาก ก็เปลี่ยนเป็นพูดเสียงนุ่มๆ ยิ้มหวานหยด
โฮ~~ ป้าจ๋า เค้ากลัว ~~~
จ่ายเงินค่าที่หลับที่นอนแล้วก็รีบแจ้นออกมาจากเรียวกังกันทันที
ดูนาฬิกาแล้วยิ่งเซ็ง นี่เราทะเลาะกับป้ามหาภัยจนเกือบเที่ยงเลยเหรอ -*-
โปรแกรมปราสาทนาโงย่าคงต้องล้มเลิก ก็เลยมุ่งไปนาโงย่าสเตชั่นเลยดีกว่า
ยังดีที่สถานีนาโงย่ากว้างขวางและมีที่ให้เดินเล่นชอปปิ้งอยู่บ้างเหมือนกัน
สามคนที่เซ็งๆ กันมาก็เลยชอปปิ้งแก้เซ็ง หมดไปหลายอยู่
สาคูเผลอใจซื้อเสื้อโค้ทตัวใหม่มาตัวนึง เพราะไม่ได้ซื้อไปจากเมืองไทย แต่ตอนนี้คาดว่าจะทนความหนาวไม่ไหวแล้ว T^T
กว่าจะเดินเล่นแก้เบื่อเสร็จ ก็บ่ายสอง เลยมุ่งหน้าไปที่ฮอลล์กันเลย เพราะนัดคนอื่นๆ ไว้สี่โมง
ไปนั่งแกร่ว รอกันที่จุดเดิม วันนี้ก็ได้นั่งฟังน้องซ้อมร้องเพลงอีกแล้ว
พอเพื่อนร่วมทริปมากันครบก็หาตั๋วกันอีก วันนี้ต้องหาตั๋วหน้าคอนเยอะมากๆ เกือบสิบใบแน่ะ แต่ก็หาได้จนครบ ด้วยความสนุกสนาน
วันนี้เวบ xiahsoul ใส่เสื้อชมพูมาเดินแจกสติกเกอร์ด้วย แต่คนญี่ปุ่นไม่ค่อยสสใจนะ หรือจริงๆ แล้วอาจจะสนใจแต่ไม่กล้าข้าไปขอก็ไม่รู้ แต่กะเหรี่ยงไทยไม่มีรอช้าหรอก วิ่งเข้าไปรุมจนเค้าตกใจเลยหล่ะ 55
นี่ สติกเกอร์ของเซียโซล เขียนว่า XIAHJUNSOO CHARISMA >_<"
ส่วนอุนโซก็ไม่รู้ไปได้ใบปลิวร้านขายรูปมาจากไหน เอามาเผื่อสาคูซะด้วย น่าสงสารคนแจกใบปลิว เพราะเราอ่านกันไม่ออกหรอก แล้วจะรู้ได้ไงว่าร้านอยู่ตรงไหน เหอเหอ
ส่วนนี่ใบปลิวที่ว่า
เพราะหัวหอมหลายคนต้องบินกลับไทยวันพรุ่งนี้แล้ว เท่ากับว่านี่จะเป็นคอนเสิร์ตรอบสุดท้ายของหลายๆ คน
คอนเสิร์ตวันนี้ทุกคนในทริปก็เลยเข้าไปดูกันหมดไม่มีขาด ถือเป็นเป็นการปิดทริปที่ดีหล่ะนะ
เอาหล่ะ ได้เวลาเข้าฮอล์แล้ว ไปกันเถอะ
วันนี้ตั๋วของสาคู ที่ได้มาด้วยราคาแสนแพงจากการออคชั่น อยู่ตรงอารีน่าฝั่งซ้ายของเวที
เป็นประสบการณ์อารีน่ารอบเดียวของสาคู
พอเทียบกันแล้ว บรรยากาศคอนเสิร์ตตรงอารีน่าคึกคักมากเลยนะ ต่างกับที่แสตนด์มากเลยทีเดียว
เหมือนกับว่าคนที่มานั่งอารีน่า เป็นพวกทุ่มเทเพราะใจรัก พร้อมสนุกกับคอนเสิร์ต เป็นแฟนแบบจริงจังเลย
วันนี้คู่ดูคอนเสิร์ตของสาคูคือฟะร้า สาคูนั่งซ้าย ฟะร้านั่งขวา
คนรอบข้างสนุกมากๆ จนสาคูจำแม่นเลยหล่ะ
.
คนทางขวาถัดจากฟะร้าเป็นแม่ยกยุนโฮ มากันสองคน อายุประมาณสามสิบปลายๆ ใจดีมากๆ ภาษาอังกฤษก็ดี
พอคุยกันเค้าก็ตื่นเต้นว่าเราเป็นต่างชาติทุ่มเท ก็เลยแจกลูกอมให้เราเป็นการให้กำลังใจซะงั้น
แต่สาคูว่าเค้าทุ่มเทกว่า เพราะเค้าบอกว่า เค้าจะบินไปดูคอนเสิร์ตน้องที่ไต้หวันกับปักกิ่งด้วย
ส่วนอารีน่าคอนเสิร์ต พอเราบอกว่าจะไปเซนได เค้าก็บอกว่า โอ้ ไกลๆ เค้าไม่ได้ไป
แต่ว่าจะไปดูไซตามะสามรอบเลยนะ ... อื้มๆ สู้ๆ เต็มที่ค่ะ
.
ส่วนคนทางซ้ายของสาคู เป็นแม่ยกน้องเซียสุดเปรี้ยว อายุน่าจะประมาณสามสิบปลายเหมือนกัน
แต่ตัวเล็กๆ แต่งตัวสวยเชียว ตอนแรกคุณพี่เข้ามานั่งเรียบร้อยด้วยชุดเดรสลายดอกน่ารัก รองเท้าส้นสูง
แต่พอใกล้เวลาคอนเสิร์ตเริ่มเท่านั้นแหล่ะ พี่เค้าก็หยิบเสื้อยืดสีชมพูสด (ซึ่งดูเหมือนจะกลายเป็นสัญลักษณ์บ่งบอกว่ามาเชียร์น้องจุนซูไปซะแล้ว) มาสวมหัว แล้วก็ปลดเดรสออกจากตัวไปหน้าตาเฉย
...ไม่ต้องตกใจ ไม่โป๊หรอกค่ะ เพราะข้างในเดรส คุณพี่เค้าใส่กางเกงยีนส์ขาสั้นไว้อยู่แล้ว
สาคูกับฟะร้าแทบจะยืนขึ้นปรบมือให้เลยทีเดียว สุดยอดดดด
คอนเสิร์ตวันนี้ก็ยังคงสุดยอดเหมือนเคยนะ น้องหล่อ น้องเท่ น้องน่ารัก น้องร้องเพลงเพราะ ตอนที่ควรห่านก็ห่านได้สม่ำเสมอ
เพราะวันนี้สาคูนั่งอารีน่าฝั่งซ้าย ก็เลยได้จิกกบาลไปกับสะโพกพลิ้วๆ ของยุนโฮตอนเพลง ride on เยอะหน่อย >_<"
และสิ่งที่ทำให้คอนเสิร์ตวันนี้สมบูรณ์และอิ่มมากในความรู้สึกของสาคู ก็คือช่วงสุดท้ายก่อนเข้าเวที ในขณะที่เพื่อนๆ เล่นกับกล้องกันไปมาอยู่นั้น ยุนโฮก็หายไปจากจอวีทีอาร์ ไปโผล่อีกทีหลังกลองชุด แล้วก็ตีกลองขโมยซีนเพื่อน
หมีทำหน้าแบบว่า so proud ปนกับทำสีหน้าเด็กซนๆ เวลาแอบทำอะไรให้คนตกใจได้สำเร็จน่ะ
แบบนี้แหล่ะ T^T
โอย...เซอร์ไพรส์สุดฤทธิ์ ไม่คิดไม่ฝันว่ายุนโฮจะมาซน มาทำอะไรแบบนี้ให้ได้ดูตรงหน้า
สาคูสติแตกไปเลย จิกไหล่ฟะร้ากรี๊ดไม่หยุด (แอบน้ำตาซึมด้วยแหล่ะ อายจัง)
หลังจากน้องเข้าเวทีไปหมดแล้ว สาคูก็หันไปจับมือกับแม่หมีทางขวา
คุณพี่ที่กำลังเช็ดน้ำตาอยู่ บอกสาคูว่า "โยกัตตะเน้~~" (ดีจังเลยน๊า)
นี่ถ้าไม่มีฟะร้าอยู่ตรงกลาง สาคูคงคว้าคอคุณพี่มากอดไปแล้ว
ฟะร้าก้น่าสงสารอยู่เนอะ ต้องมาตกอยู่ในดงแม่หมีแสงจ้า คริคริ
เดินออกมาจากที่นั่ง เจอปร้านิคที่นั่งอารีน่าข้างหลังสาคูไปหน่อย ก็กอดกันน้ำตาซึมอีก
แล้วคืนนั้น...คนที่ไม่เข้าใจคงคิดว่ามันโอเวอร์มาก...แต่ว่า...
....สาคูหลับตานอนทั้งๆ ที่มีภาพยุนโฮนั่งทำหน้าเท่ตอนกำลังตีกลองติดตาเลยหล่ะ ......




















